Ruimte voor wat wil groeien en waar de overgang naar buiten steeds bruisender wordt. De handen beginnen te kriebelen om aan de slag te gaan met nieuwe projecten en om op zoek te gaan naar nieuwe avonturen.
bij ons thuis.
Intro – waarom Ostara?
De eerste tekenen van de lente laten zich voorzichtig zien. Knoppen aan de bomen zwellen op, het licht voelt zachter en kinderen lijken als vanzelf weer meer naar buiten te trekken. Alsof er iets in beweging komt, zonder dat iemand het echt benoemt.
In deze periode wordt Ostara gevierd — een moment waarop dag en nacht in balans zijn en de natuur opnieuw begint. Maar los van de naam of traditie, is dit vooral een tijd die je kunt voelen. Een tijd van groei, van kleine beginstappen en van ruimte voor wat zich wil ontvouwen.
Juist in het samenzijn met kinderen wordt deze overgang zichtbaar. Waar in de winter nog rust en naar binnen keren centraal stond, ontstaat nu weer nieuwsgierigheid, energie en de behoefte om te ontdekken. Misschien herken je het: meer vragen, meer beweging, meer leven.
Ostara nodigt uit om daar bewust bij stil te staan. Niet door iets groots te moeten, maar door te kijken, te volgen en ruimte te geven. Aan de natuur, maar ook aan de ontwikkeling van een kind — en misschien ook een beetje aan jezelf.
Wat is Ostara?
Ostara is een lentefeest dat samenvalt met de lente-equinox, het moment waarop dag en nacht precies even lang zijn. Het markeert de overgang van de donkere winter naar het lichtere, groeiende seizoen.
In de natuur wordt deze verandering zichtbaar: knoppen lopen uit, dieren worden actiever en het leven keert langzaam terug. Ostara staat symbool voor balans, nieuw begin en groei.
Het is een uitnodiging om stil te staan bij wat zich aandient. Niet alleen buiten, maar ook in jezelf en in de ontwikkeling van een kind.
Ostara wordt verbonden met zachte lentekleuren zoals lichtgroen, geel en pastelkleuren, die het nieuwe leven en de groei weerspiegelen. Symbolen die hierbij horen zijn onder andere het ei, als teken van nieuw begin, en de haas, die vruchtbaarheid en levenskracht vertegenwoordigt. Ook jonge planten en bloemen staan centraal, als zichtbaar teken dat de natuur weer ontwaakt.
Ostara vieren met kinderen
Dit jaar vierden wij Ostara niet groots of volgens een vast ritueel, maar juist in kleine momenten, verspreid over meerdere dagen.
We haalden de lente in huis met paastakken en zachte kleuren. De kinderen hingen eitjes op, we versierden de ruimte en maakten zo zichtbaar dat er iets verandert, binnen en buiten.
Aan tafel ontstonden vanzelf momenten van creëren: eieren verven, met aandacht en in eigen tempo. Buiten begonnen we aan onze moestuin — eerst binnen met kleine zaadjes, later ook buiten in de tuin. Stap voor stap kreeg het vorm, net zoals de lente dat doet.
We deelden een eenvoudig paasontbijt, bakten samen en maakten ruimte voor samenzijn. Geen strak plan, maar volgen wat zich aandient.
Misschien is dat wel wat Ostara voor ons betekent: niet iets dat je organiseert, maar iets dat je herkent in de kleine dingen. In groei, in aandacht en in het samen beleven van wat langzaam tot leven komt.
Wat betekend Ostara in het dagelijkse leven?
Ostara is niet alleen iets wat je viert op een specifiek moment, maar vooral iets wat je terugziet in het dagelijks leven. In kleine veranderingen die bijna ongemerkt plaatsvinden.
De dagen worden langer, het licht komt eerder naar binnen en er ontstaat weer meer ruimte om naar buiten te gaan. Misschien merk je het aan je kind, dat meer energie heeft, nieuwsgieriger is of weer vaker de wereld wil ontdekken.
Ik merkte dat omze oudste zo lang binnen had gezeten dat er tegenzin tegen het buiten zijn was gaan ontstaan. Terwijl hij in zijn jongere levensjaren echt een buitenkind was en gewoonweg niet binnen te krijgen was, ongeacht het weer. Ik denk ook wel dat het een omschakeling is van een andere structuur en omgeving hem even van zijn stuk brengt en hierin ruimte nodig heeft om zich aan te passen en weer eigen te maken. Voor mij was dat nog meer een reden om onze tuin nog meer te laten uitnodigen om buiten te gaan spelen.
Ook in huis kan er iets verschuiven. Waar de winter nog vroeg om rust en naar binnen keren, ontstaat nu vanzelf meer beweging. Ramen gaan open, spullen worden opgeruimd en er komt letterlijk en figuurlijk meer lucht. Ik ga lettterlijk de kasten door om de winterkleding op te ruimen en uit te zoeken. Ik hang de luchtige kleding weer terug. We sorteren wat terug gaat in de winterbak voor volgend jaar (voor het volgende kind) , wat naar de kledingbak gaat of wat verkocht wordt.
Ostara herinnert eraan dat groei niet geforceerd hoeft te worden. Dat ontwikkeling vanzelf ontstaat, wanneer er ruimte is. In het ritme van alledag, in het samenzijn en in de kleine momenten waarop iets nieuws begint.
Misschien zit de betekenis van Ostara juist daarin: in het opmerken van wat al in beweging is, zonder het te willen sturen.
Ostara in opvoeding en thuisonderwijs
Ostara laat zich ook mooi vertalen naar opvoeding en thuisonderwijs. Niet als een thema dat je oplegt, maar als iets wat je volgt.
als er ruimte is.
In deze periode verandert er veel, zowel in de natuur als in een kind. Er ontstaat meer energie, meer nieuwsgierigheid en vaak ook meer behoefte aan beweging en ontdekken. Door daarbij aan te sluiten, in plaats van het te sturen, ontstaat er ruimte voor ontwikkeling die van binnenuit komt. Ik richt de tuin opnieuw in om het buitenspelen meer uit te nodigen maar ook om dit samen met de kinderen te doen en uitleggen hierbij dat we ook samen zorgdragen voor de tuin en schoonhouden.
De lente nodigt uit om vaker naar buiten te gaan en de omgeving als leerplek te zien. Rekenen gebeurt in de moestuin, taal ontstaat in gesprekken over wat je ziet en voelt, en verwondering vormt de basis voor leren. Niet alles hoeft bedacht te worden — veel ontstaat vanzelf wanneer je vertraagt en kijkt. Daarnaast door te beginnen met een moestuin leren de kinderen over het groeiproces van groente e fruit en dat je deze weer kan gebruiken tijden het koken. Je voorziet jezelf eten en ondetussen is het zien groeien van eten ook een (langzaam) leer proces.
Ook binnen kan er iets verschuiven. Meer ruimte, minder prikkels, materialen die passen bij het seizoen. Eenvoud en rust helpen een kind om zich te kunnen richten op wat er groeit. De drukkere seizoenen hebben vaak meerdere (visuele) prikkels binnenhuis en met Ostara, Pasen en de Lente merk je toch wel dat de prikkels meer naar buiten gaan en de kinderen afwisselend buiten en binnen willen zijn. Buiten bruisen ze van de energie en binnen trekken ze zich terug met een boekje of knutselproject.
Misschien is dat wel de essentie van Ostara in opvoeding: vertrouwen op het proces van ontwikkeling. Weten dat groei tijd nodig heeft, en dat jouw rol soms vooral ligt in het bieden van ruimte.
Persoonlijke reflectie
lente beleven.
Als ik terugkijk op deze periode, valt vooral de rust op waarmee alles ontstaat. Niets hoeft geforceerd, niets hoeft af. Het groeit, stap voor stap, precies op het moment dat het daar klaar voor is. Normaal gesproken regel ik van te voren veel meer en zit ik boordevol ideeen, maar deze keer ging het voor mij heel rommelig. Ook een mooie les voor mij om niet overal strak aan vast te houden, want bij het loslaten ontstaan er samen ook hele mooie dingen.
& rituelen genieten.
Misschien is dat ook wat Ostara mij laat zien. Dat ontwikkeling niet maakbaar is, maar wel zichtbaar wordt als je vertraagt en aandacht hebt voor wat er al is. In de natuur, in een kind en ook in jezelf.
Het vraagt niet om iets groots, maar om kijken, volgen en ruimte geven. En misschien is dat wel genoeg.
Hoe vier jij (alleen of met je gezin) Ostara?
Liefs, x.