Een feestelijke week gecombineerd met verschillende activiteiten. Er is genoeg gedacht aan rust nemen en tegelijketijd hebben we activiteiten gedaan die net even buiten de comfortzone vielen bijvoorbeeld, zoals een avond laat op stap gaan met papa als zeven en achtjarige!
En we hebben wat kindbeveiligingen aan mogen brengen in huis. Box omlaag. Stopcontacten. Kastdeuren. De kleinste wil steeds minder in de box en begint steeds meer aanstalten te doen om te gaan kruipen!
🌟 Hoogtepunten van de week
Deze week was mijn man jarig. Overdag hebben we dan gezellig gevierd met slingers, cadeautjes, taart en zingen. (Schoon)moeders kwam gezellig langs. En in de avond gingen de oudste twee boys op stap met papa om vervolgens met de mannen uit de familie naar een Donar Basketbalwedstrijd te gaan. We waren aan het brainstormen over het sportthema wat wij thuis houden nu en het volgende moment had mijn man spontaan kaarten besteld. Een familie-uitje omdat hij er zelf met zijn vader en broer als kind ook graag naar toe ging en nu kon doorgeven aan onze eigen boys.
⚡ Uitdaging van de week
Een lange dag doorhalen met alle vier jongens. Slapeloze nachten want de baby komt weer eens wat vaker. Manlief die een werkdag had en een verjaardagviering erna. Dat werd jongleren met bedtijden! Maar ondanks dat het vrij pittig is, zijn de jongens altijd heel behulpzaam.We hebben een vast ritme. Zelfstandigheid neem ik heel serieus en dat zie ik steeds meer terug en ik ben er nog steeds van overtuigd, hoe meer je ze zelf leert te doen, hoe meer profijt ze er later van hebben (en ik dus ook wanneer ik de baby aan het voeden ben).
💚 Favoriet moment
In het weekend hebben we de ochtend in de biblotheek doorgebracht. Door alle ijzel en sneeuw waren we al even niet meer geweest. In de middag zijn we eve naar de speelgoedwinkel geweest. Ze hadden nog een cadeaukaart en deze mochten ze uitgeven. We hebben dit bewust gedaan door samen uit te zoeken, prijsjes bekijken, uitleggen wat er op zo’n cadeaukaart staat en wat dan wel kan en weer niet. De meneer bij de kassa was erg geduldig en behulpzaam. Ze mochten om de beurt en ieder kreeg ook z’n eigen tasje.
In de middag zijn we naar Muzeaqarium geweest. Er was een brandweerthema. Ze hebben daar eerst heerlijk gespeeld. Een quiz gedaan en in de middag kwam de brandweer persoonlijk een demostratie geven. We mochten van dichtbij zien hoe de auto in stukken werd geknipt. En als kers op de taart, kreeg de oudste een band in handen getrokken om met andere kinderen het dak eraf te trekken. Ontzettend gaaf!
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Mogen we de Lente meenemen? Wij hebben het wel gehad met de kou hoor!
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
We zijn begonnen met een nieuw thema, namelijk sport/bewegen en emoties. Daarnaast hebben we verschillende dingen ondernomen deze week.
Emoties vinden we wel passen bij sport en bewegen. Emoties vind ik ook belangrijk om mee te werken omdat ik merk dat er toch wel lastig is voor de kinderen om woorden te geven aan hun gevoel. En er ook wel situaties voordoen waarbij ze goed moeten leren luisteren naar hun buikgevoel. Niet reageren in fysiek gedrag, maar woorden hieraan geven.
🌟 Hoogtepunten van de week
Een dag met medische afspraken combineren met een gezellig uitje naar familie zodat de kinderen hun oma konden opzoeken en een praktische bezoekje aan de Ikea. Al heeft de Ikea net zo´n magische uitwerking op mij als de meesten bij de action hebben (Ah, dat is handig, die is leuk en voor je het weet is de auto vol met spulletjes!).
De kinderen hebben de middag heerlijk bij oma gespeeld. Gezellig bijgekletst! En op de medische afspraken was alles goed tot zover we dat konden zien en bespreken voor de oudste.
Deze week was het vrijdag de 13e en zaterdag Valetijnsdag! Ik heb voor vrijdagavond een chocoladefondue geregeld (heerlijk voor mijn voedingsschema momenteel, maar goed haha!) en een klein cadeautje gehaald voor mijn man. Hij heeft mij verrast met (gothic) rozen! En niet te missen, een horrorfilm!
⚡ Uitdaging van de week
Op maandag ging de bel. Ik was vergeten dat een organisatie langs kwam om te praten over de oudste en een bepaalde test die we laatst samen hadden afgenomen. Helemaal niks voor mij om zoiets te vergeten, maar desnietermin paste het prima in het moment van de dag.
💚 Favoriet moment
In het weekend hadden we een verjaardag van ons neefje. Gezellige boevenbende van jongens die lekker met elkaar aan het spelen waren. De kinderen genoten en toen het tijd was om naar huis te gaan, was dat ook wel weer prima. De emmer was vol en doen overlopen proberen we vaak te voorkomen. Hebben ze tijd nodig om bij te komen? Ja dat zeker, maar daarom doen wij meestal net genoeg en soms een beetje meer zodat ze langzamerhand steeds meer zelf hun behoeften kunnen aanvoelen.
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Er is (weer) sneeuw voorspeld. Ik duim op meer lente weer. Ik heb het nu wel gehad hoor met de ijzel en de sneeuw, haha! Maar terwijl ik hier typ met een lekker kopje thee, zie ik vanaf hier dat de tuin alweer aardig wit aan het worden is.
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
De winter houdt ons nog stevig in zijn greep. De ochtenden zijn koud, de aarde lijkt stil en de natuur slaapt onder een dunne deken van grijs en bruin. En toch… wie goed kijkt, ziet dat er iets verschuift. Het licht blijft net een fractie langer hangen aan het einde van de dag. In bermen en tuinen duwen kleine groene puntjes zich aarzelend omhoog. Onzichtbaar voor wie haast heeft, maar onmiskenbaar voor wie vertraagt. Rond begin februari markeert Imbolc dit kantelpunt in het jaar: een ingetogen feest van belofte, zuivering en het allereerste begin van nieuw leven.
Wat is Imbolc?
Imbolc is een oud seizoensfeest dat rond 1 februari wordt gevierd. Het markeert het moment halverwege de winterzonnewende en de lente-equinox — een stille drempel in het jaar waarop de natuur nog winters oogt, maar ondergronds al volop in beweging is.
Het feest draait om het terugkerende licht, zuivering en het eerste begin van groei. De dagen worden merkbaar langer, schapen beginnen melk te geven, en in de bodem maken zaden en bollen zich klaar om te ontwaken. Het is geen uitbundige lenteviering, maar eerder een ingetogen moment van hoop: de belofte dat de winter zijn greep langzaam verliest.
Symboliek van Imbolc
Imbolc is het feest van het prille begin — het moment waarop je nog geen lente ziet, maar haar al kunt voelen aankomen. Bij Imbolc horen een aantal vaste symbolen die al eeuwenlang worden gebruikt om het terugkerende licht en bescherming te markeren.
Een bekend teken is het Brigid-kruis: een gevlochten kruis van biezen of stro dat in huizen werd opgehangen om het gezin, het vee en het komende jaar te zegenen. Het kruis staat voor bescherming, zonnekracht en nieuw begin.
Het feest is ook sterk verbonden met Sint Brigida van Kildare, die voortkomt uit een oudere Keltische godinnentraditie. Zij werd geassocieerd met vuur, genezing, vruchtbaarheid, poëzie en het ontwaken van de natuur. Haar vlammen en bronnen symboliseren zowel reiniging als levensenergie.
Licht – kaarsen en vlammen symboliseren de toenemende zonkracht.
Nieuw leven – knoppen aan struiken, sneeuwklokjes, lammetjes op komst.
Zuivering – schoonmaken, loslaten, ruimte maken voor wat wil groeien.
Stil begin – plannen en dromen die nog in de knop zitten.
Traditioneel stond Imbolc in het teken van vuur, water en bescherming van huis en haard. Tegenwoordig vieren mensen het vaak door:
kaarsen aan te steken in huis,
een opruim- of schoonmaakmoment te houden,
een wandeling te maken en de eerste tekenen van voorjaar te zoeken,
stil te staan bij persoonlijke intenties voor de komende maanden.
Imbolc vieren met kinderen
Elk seizoensfeest probeer ik bewust te vieren met de kinderen. Afgelopen feesten heb ik hierover ook geblogd omdat ik graag deel hoe wij hierbij stil staan. Ik merkte met Imbolc dat ik er wat meer moeite mee had. Als kind zijnde was ik al gefasineerd door de seizoenen, wicca en andere wereldse zaken. En sinds de geboorte van mijn jongste heb ik besloten de kinderen hierbij bewuster te gaan betrekken. Voorheen deed ik het voornamelijk zelf. En met Imbolc lukte het mij niet helemaal. Misschien omdat ik veelal bezig was met de thema’s en planning voor thuisonderwijs, of het weer zo winters werd er daar ook wel verschillende problematiek zaken ontstonden die aandacht nodig hadden. Het komt er uiteindelijk op neer dat ik wat mini activiteiten heb gedaan en vooral voor mezelf bewust Imbolc heb gevierd door bijvoorbeeld een kaartlegging te doen.
De kleine dingen die ik gedaan hebt met de kinderen:
Raamtekeningen gemaakt in Lente thema
Plannen gemaakt voor de tuin en welke groente we willen planten in de tuin
Bijhouden van zonsondergang
Het Imbolc ritueel
Tijdens deze periode van Imbolc maakte ik voor mezelf een Keltische kruislegging. Niet als voorspelling, maar als spiegel bij dit seizoen van overgang. Wat eruit sprak, raakte precies aan waar ik nu sta: een kantelpunt na jaren waarin dragen, zorgen en verantwoordelijkheid bijna vanzelfsprekend waren geworden — misschien te vanzelfsprekend.
De kaarten wezen op een groeiende innerlijke helderheid. Een scherpere blik op wat nog klopt en wat niet langer houdbaar is. Alsof iets in de huidige structuur zijn tijd heeft gehad en zacht maar onmiskenbaar vraagt om afronding, zodat er ruimte kan ontstaan voor herstel: in mijn lichaam, in mijn energie, in mijn dagelijks leven.
Tegelijk liet de legging een nieuwe toekomstlijn zien. Eén waarin ik niet alleen moeder en zorgdrager ben, maar ook opnieuw ruimte inneem als zelfstandige vrouw — met een stem, een richting, een plan. Niet vanuit strijd, maar vanuit wederkerigheid. Vanuit een eerlijker verdeling van geven en ontvangen.
Precies dát maakt Imbolc voor mij zo voelbaar: het stille moment waarop je nog midden in de winter staat, maar diep vanbinnen al weet dat iets nieuws zich aandient. Nog kwetsbaar, nog klein — maar niet meer te negeren.
Imbolc in de opvoeding en thuisonderwijs
Imbolc nodigt uit tot vertragen, waarnemen en kleine tekenen van verandering serieus nemen. Juist in de opvoeding en het thuisonderwijs is dit een waardevol moment om samen stil te staan bij de overgang van winter naar lente — niet met grote woorden, maar met eenvoudige handelingen en aandacht voor het ritme van het jaar.
Door kaarsen te branden aan tafel, een warme drank te delen en samen te praten over wat groeit en verandert, maken kinderen het seizoen tastbaar. Creatieve activiteiten, zoals het schilderen van zonnen in gele tinten of het inrichten van een seizoentafel met sneeuwklokjes, stenen en winterse figuren, helpen om het abstracte begrip ‘terugkerend licht’ om te zetten in iets dat je kunt zien en voelen.
Ook momenten van verstilling passen bij Imbolc. Een kaartlegging, een verhaal, een gedicht of een rustige wandeling waarbij gezocht wordt naar knoppen aan takken of de eerste bloemen, nodigen uit tot reflectie: wat mag in onszelf weer wakker worden? Waar maken we ruimte voor?
Zo wordt Imbolc geen losstaand feest, maar een zacht pedagogisch ankerpunt in het jaar — een uitnodiging om met kinderen mee te bewegen met de seizoenen en aandacht te hebben voor het kleine, prille begin dat zich nog voorzichtig aandient.
Zoals het licht buiten groeit, zo groeit ook in mij de ruimte voor iets nieuws.
We hebben een gekke week achter de rug. Nederland veranderde in een ijzig kikkerlandje. Geen genieten meer van de winterse sferen maar uitkijken in de ijzige kou die de wegen veranderden in grote glazige spiegels.
🌟 Hoogtepunten van de week
We hebben de week gebruikt om het thema Jungle af te sluiten. Gekke combinatie eigenlijk in contrast met de Nederlandse winter. Normaal gesproken is het ook niet zo’n heftig weer in Nederland als het gaat om sneeuw en ijzel. Ik had gekozen voor Jungle omdat ik dat vond passen bij de nationale voorleesdagen. Daar was het prentenboek ‘Kleine Aap’ het hoogtepunt en hierop ben ik verder gegaan in Junglesferen.
De ijzel gooide aardige scherven in onze plannen. Het plan was om het Jungle thema af te sluiten in een overdekte tropicana centrum. De wegen waren onbegaanbaar. Werk voor mijn man was elke dag niet eens een optie. We zijn uiteindelijk op een milde dag gaan klimmen en klauteren in een overdekte speeltuin. Ook heel erg apengedrag!
⚡ Uitdaging van de week
De ijzel. Weinig wegkunnen en buiten spelen was ook niet echt fantastisch. Koud en zoo glad! Daarnaast werd de jongste spruit ziek! Alles staat dan even op scherp. Koorts, afwachten, wel of niet ziekenhuis?!?! Gelukkig viel het mee. Momenteel is iedereen geveld door de griep en is de jongste weer helemaal fris en fruitig! En ben ik zelf lekker beroerd, haha.
💚 Favoriet moment
Weekenden waarin we lekker niks hebben. Samen koken, film kijken, gamen en vooral bijkomen! Nieuwe ideeen bedenken voor het nieuwe aanstaande thema en dingen bijwerken waar anders geen tijd voor is.
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Ik volg sinds kort een traject bij iemand om goed gewicht te verliezen. Daat gaat redelijk en elke week een stapje verder. Dat neem ik mee.
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
Een week vol afspraken voor de gezelligheid en serieuze berichten. In winterse sferen hebben we genoten van wat de week ons bracht en wij zelf opzochten. Actief bezig met het thema Jungle. Ook in het weekend een stoere Disneyfilm gekeken met jungle lekkers en komende week gaan we het thema afsluiten.
🌟 Hoogtepunten van de week
Een paar keer in de maand hebben we samen met andere thuisonderwijzers gym. Een sociaal speelmoment voor zowel de ouders als de kinderen. Voor mij was het alweer geleden dat ik was geweest. Mijn man gaat vaker heen met de oudste twee en deze keer zijn we met z’n allen gedaan. Zo fijn (en ook heel belangrijk) om weer even verbinden te hebben met mensen die dezelfde normen en waarden erop nahouden. De kinderen konden heerlijk spelen en leeftijd speelde gewoonweg geen rol. Dat vind ik echt waardevol, iedereen speelt met elkaar ongeacht de leeftijd. Iedereen denkt ook om elkaar.
⚡ Uitdaging van de week
De dinsdag was voor ons een volle dag. Gehele ochtend in het ziekenhuis voor de jongste spruit! Goed nieuws, zn niertje ziet er voor nu weer goed uit. Nu afwachten of we bij z’n eerste levensjaar opnieuw een operatie moeten. Voor mijzelf ook een afspraak, binnenkort meer duidelijkheid wanneer mijn mondoperatie gedaan wordt. Ik heb mezelf voor genomen dat ik vanaf dit jaar meer wil gaan zorgen voor mijzelf. De mondoperatie is daar één van, gezien ik een slecht gebit heb sinds de zwangerschappen.
Daarnaast hebben we voor de oudste op dinsdag zwemles. Maar ineens was er ook een extra oefenuur ingepland voor de één na oudste, om te zien of hij zou passen in het A-groepje betreft de zwemlessen.Hij vond het erg spannend, maar het ging harstikke goed. Hij gaat volgende week nog een keertje oefenen.
Er was heel leuk sociaal contact bij ons in de buurt. De één na oudste had een vriendinnetje en dat ging aardig goed. Totdat er nog een kindje bij kwam en ze meer voorkeur na elkaar hadden. En dat is ok, zelfe geslacht, ouder en het hoort erbij. Alleen op een gegeven moment werd onze jongen nog wel gevraagd om halverwege het spelen steeds gedumpt te worden, werd er bij ons steeds gevraagd om drinken en lekkers en binnenspelen. En andersom werd er steeds buitengesloten, gingen ze gauw met elkaar bij de één na binnen (onder het nom van mogen maar twee kinderen – mij betreft doe je dan als ouder gewoonweg mee aan buitensluiten, maar goed) en hadden wij steeds een verdrietig jongetje. Deze week hebben we geoefend met Nee zeggen. Aan de deur nee zeggen omdat je niet altijd hoeft mee te gaan in andere hun plannen. En om goed te luisteren na je buikgevoel. Dat was wel lastig! Ook nieuw voor mij als ouder want je wilt ook niet te beschermend doen, alleen dit voelde echt gewoonweg niet goed meer. Ik vind ook niet dat hij het gevoel moet hebben altijd beschikbaar te moeten zijn en dat er alleen gespeeld mag worden als er verder niemand is. Na zo’n speelmoment zat hij ook zo vol spanning en boosheid die bij ons eruit kwam en dat was deze week een stuk minder.
Wat zouden jullie doen in zo’n situatie?
💚 Favoriet moment
Er was weer sneeuw! Dus mijn man en de oudste twee kinderen zijn lekker naar het bos geweest om te kunnen genieten van de sneeuwpret. En op die manier kon mama en de jongste twee meer genieten van de quality time (en de stilte, haha!)
In het weekend hebben we met de oudste twee een gezellig filmavondje gehouden. Dat willen we eens in de zoveel tijd doen. Ze genieten daar zo van en dan kun je soms ook net even wat meer kijken wat geschikt is voor oudere kinderen.
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
De week eindigt met Imbolc. Onder de Winter slaapt de Lente. Dit bouwen wij de komende week verder uit.
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
Of toch niet? Een troosteloze seizoen aan de buitenkant (koud, nat, grijs) en een woonkamer vol kleuren! Een week vol activiteiten en aan de slag met Kleine Aap.
🌟 Hoogtepunten van de week
De week begon spannend. Onze oudste ging uit logeren. Voor het eerst en op eigen keuze. Hij hoorde het al een keer eerder bij zijn broertje en vroeg vaak wanneer hij mocht. We hebben het samen de avond voorbereid en de dag erop picto’s opgehangen om het voorspelbaar te houden en hij niet helemaal opging in de spanning. Het was precies goed aan voorbereiding. Toen hij werd opgehaald, wilde hij wel meteen weg. Alleen maar een goed teken. Zo dankbaar voor deze mometen en mensen die niet eens bloedgerelateerd zijn maar keer op keer wel er zijn. Dankbaar dat onze kinderen deze manier van liefde ook mogen meemaken.
We hebben deze week gezwommen! Voor het eerst sinds lange tijd maar ook voor het eerst met de jongste spruit. Trappelen.. lachen. Hij vond het heerlijk! Daarnaast zijn we deze week ook begonnen met de eerste hapjes (pompoen) en wel in overleg met het ziekenhuis. Ik vond het spannend en moeilijk om hier meer te beginnen gezien zijn medische geschiedenis..
⚡ Uitdaging van de week
De nationale voorleesdagen! Leuk om neer te zetten, maar het koste mij deze week wel iets meer moeite om alles klaar te krijgen. Ik heb de Kleine Aap gecombineerd met het thema Jungle. Moeilijker vind ik nu wel dat de bibliotheek activiteiten organiseerd maar op mindere tijden of voor echt jongere kinderen. Maar tot nu toe hebben we zowel in huis als om het huis verschillende activiteiten.
💚 Favoriet moment
Ik ben deze week zelf eens weer door de kapper geknipt. Onder het nom van ‘Selfcare’. Ik vind het altijd zo jammer dat ik mijn haar maar op één manier draag dus ben dit keer voor een wat meer drastischer look gegaan.
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Hopelijk een wat meer vlottere week. Hopelijk ook wat meer sporten. Dat is deze week wat minder geweest. Zwemmen natuurlijk, maar echt sporten niet meer. Nog steeds wel druk bezig met mijn voeding en daar ga ik volgende week ook meer serieuze stappen in doen (en onder begeleiding).
Mocht het je al opgevallen zijn, maar ik deel nog wel foto’s maar minder persoonlijk. Ik heb een voornemen om dit minder te doen gezien de kinderen ook ouder worden en ik hier bewuster mee wil omgaan. Ook zij kunnen dit later misschien wel helemaal niet fijn vinden.
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
Beetje bij beetje gaan we weer terug naar het ´nieuwe normaal´, oftewel structuur weer terug in huis en langzamerhand de boel weer oppakken. Een heerlijke week met sneeuwpret achter de rug en deze week hebben we de gewone dingen weer een beetje gedaan.
🌟 Hoogtepunten van de week
De zwemlessen zijn weer van start gegaan voor de oudste twee. De kapper is langs geweest om de drie Daltons gebroeders te knippen. Dat gaat altijd zo fijn met onze thuiskapper. Weer een lekker kort koppie staat ze zo goed. En in het weekend hebben we in het bos gewandeld samen met een ander thuisonderwijs gezin. Een voornemen voor dit jaar is om meer naar het bos te gaan.. de kinderen kunnen daar zo lekker hun ei kwijt en ondertussen is het heel leuk te combineren voor de sociale ontwikkeling.
⚡ Uitdaging van de week
Langzamerhand het Winter thema beeldend gemaakt. We deden deze week bijvoorbeeld rekenen en taal, maar gecombineerd met jet Winter thema. Het was even inkomen, maar goed te doen. Uitdagend deze week was ook wel alle pakjes aan bestellingen die tegelijk kwamen in één a twee dagen doordat de sneeuw gezorgd had voor een heleboel oponthoud.
Voor het eerst ook eens lekker aan de wandel geweest met alle jongens (en alleen). Er moest een pakje weggebracht worden. Lekker stuk gelopen en daarna bij de speeltuin geweest.
💚 Favoriet moment
Ik heb ons huis een beetje meer vorm gegeven. Ik vind het soms fijn om te klussen. En ik heb hier en daar wat dingen aangepast om onze niet zo praktische woonkamer toch wat meer praktischer te maken. Daar ben ik wel even zoet mee geweest, maar het resultaat mag er zijn.
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Werk, haha! De nationale voorleesdagen zijn namelijk in aantocht en ik vind het enorm leuk om daar wat mee te doen. Ik begreep dat Kleine Aap het onderwerp is en ik ga dit proberen te combineren met het jungle thema.
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
De voorspellingen zeiden het al. Wij twijfelden al. In Nederland is het altijd maar half. Half zomer, half Lente, half winter of half herfst. Wat het vooral is? Nat en regenachtig. Maar dat we sneeuw kregen en zoveel, hadden we nou ook al niet weer verwacht.
🌟 Hoogtepunten van de week
Een winters weertje zorgde voor een rustige week. Alle afspraken die we hadden, zijn gecanceld omdat de wegen echt moeizaam waren. En ik moet eerlijk zeggen dat ik het ook niet een heel fijn idee vind om te moeten lopen met een kinderwagen in dit weer met de baby of uberhaupt hem te moeten wurmen in een kinderstoel in de auto.
⚡ Uitdaging van de week
De eerste week van januari bewaren wij voor rustige momenten. Bijkomen, maar ook even weer alles uop to date maken. Ik gebruik deze week om mijn thuisonderwijsplan te reflecteren. Waar staan we? Wat gaan we doen en waar kan ik leerpunten van maken? Dat vraagt veel werk. Ik heb opnieuw een planning gemaakt en een systeem gemaakt waarop ik hopelijk jaarlijks kan terugvallen zodat ik niet elkaar het wiel opnieuw hoef uit te vinden.
💚 Favoriet moment
Sneeuw zorge voor lekker veel buiten momenten. Sneeuwpoppen bouwen, rollen door de sneeuw, noem maar op. Echt van alles wel. Zodra de ogen open gingen, ontbijt achter de kiezen wilden de jongens direct naar buiten. En later in de middag was er veel sociale cohesie doordat er meerdere buurtkinderen genoten van de sneeuw.
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Een goed begin van de week met mijn nieuwe planning, inspiratie en uitvoeringen van nieuwe thema’s. Langzamerhand weer aan de slag.
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
De dagen worden korter, de aarde lijkt even stil te staan en de duisternis nodigt ons uit tot vertraging. Rond 21 december vieren we Yule, het midwinterfeest dat de kortste dag en langste nacht markeert — een moment waarop de natuur haar adem inhoudt en daarna langzaam het licht weer laat terugkomen.
Bij Yule draait het niet alleen om het viering van licht, maar ook om verbinding met de natuur, rust en hoop. Net als bij Mabon kijken we naar balans en dankbaarheid, en zoals bij Samhain reflecteren we op wat is geweest, maar nu juist met aandacht voor wat weer komt groeien.
Wat is Yule?
Yule is een seizoensviering rond de midwinterzonnewende. Het markeert het moment waarop de dagen niet verder korter worden en het daglicht langzaam weer toeneemt. In pedagogische zin biedt Yule een natuurlijk aanknopingspunt om met kinderen te spreken over seizoenen, ritme, verandering en tijd. Door aandacht te geven aan licht en donker ervaren kinderen dat de natuur in cycli beweegt en dat na een periode van stilstand weer groei volgt.
Symboliek van Yule
Licht Het licht staat voor hoop, levenskracht en het besef dat na het donker altijd weer groei volgt.
Donkerte De donkerte hoort bij rust, naar binnen keren en vertragen. Het is geen tekort, maar een noodzakelijke fase.
Vuur Vuur symboliseert warmte, transformatie en loslaten. Het helpt om af te sluiten wat geweest is en ruimte te maken voor iets nieuws.
De zon / cirkel De cirkel staat voor het jaarwiel en het terugkerende ritme van de seizoenen. De zon verwijst naar het licht dat weer toeneemt.
Stilte en rust Yule nodigt uit tot vertraging. Net als de natuur nemen mensen even pas op de plaats.
Nieuw begin Zonder direct actie te vragen, markeert Yule het begin van een nieuwe fase waarin groei weer mogelijk wordt.
Yule vieren met kinderen
Yule liep voor ons wat rommeliger. Ik had een heleboel activiteiten bedacht, maar er kwam zoveel tussendoor dat we veel ook niet hebben kunnen doen of later pas. Echt typisch december weer… en een mooi lesje in loslaten!
Mooi momentje met het maken van de kerstkaarten was de vraag betreft het versturen van de kaarten. Ik heb met de kinderen besproken dat we een kaart gaan maken en of zij een idee hadden naar wie ze graag een kaart zou willen sturen. Toen kwam het gesprek op de opa en oma’s. Er werd gevraagd of er ook een kaart naar opa J. kon. Uitleggen dat dat niet gaat. Dat als iemand overleden is, we niet een kaart kunnen sturen. Maar we kunnen wel een kaart maken en deze samen met een foto en kaarsje op de seizoenstafel zetten.
Het houtblok-ritueel: loslaten & nieuw begin
Ik wilde heel graag een houtblok snijden met onze intenties voor het nieuwe jaar. Houtblokken werden gehaald, maar de auto gaf het op. Die ging na de garage en in de drukte zijn we de houtblokken vergeten. Uiteindelijk hebben we op oudjaar de houtblokken geschreven en getekend voor het nieuwe jaar. Intenties, wat we graag willen en waar we minder van willen en waar we behoefte aan hebben. Het gaf een mooie opening voor gespreksvoering en tegelijketijd een uitdaging, want de kinderen mochten met oudjaar zelf hun blok op het vuur doen, en dat was best spannend!
Yule in de opvoeding en thuisonderwijs
In de opvoeding en het thuisonderwijs krijgt Yule vorm door doen en beleven. Zo hebben we samen kerstkaarten gemaakt, waarbij aandacht was voor licht, wensen en verbinding met anderen. We bakten een zonnecake, als tastbaar symbool voor het terugkerende licht, en kookten een goed gevulde groentesoep in geel- en oranjetinten. Door deze activiteiten ervaren kinderen Yule niet als een abstract begrip, maar als een samenhangend geheel van kleuren, smaken en handelingen dat aansluit bij het seizoensritme en de betekenis van deze tijd van het jaar.
Persoonlijke reflectie
Yule herinnert mij eraan dat niet alles maakbaar is. Dat plannen mogen schuiven en dat juist in het niet-afmaken soms de grootste betekenis schuilt. De rommeligheid van deze periode, de drukte van december en het loslaten van verwachtingen bleken geen verstoring, maar onderdeel van het proces.
Door Yule samen met de kinderen te beleven, werd opnieuw zichtbaar hoe waardevol het is om het tempo van de natuur te volgen. Niet vooruit te willen lopen, maar stil te staan bij waar we zijn. Het licht hoeft niet ineens terug; het mag langzaam groeien. In die vertraging zit vertrouwen — voor kinderen, maar misschien nog wel meer voor mijzelf.
Afsluiting
Misschien hoeven we het licht niet te zoeken, maar alleen te vertrouwen dat het terugkomt.
Bijkomen – want we hadden een gezellige verjaardag gevierd vorige week. Kinderen hadden behoefte aan rust en wilde hun speelgoed ontdekken wat ze hadden gekregen afgelopen maand.
🌟 Hoogtepunten van de week
Oudjaarsdag! We hebben besloten om te gaan gourmetten met het overgebleven vlees. Ik moest wel een nieuw gourmetsetje halen, maar dat was een succes. De kinderen hadden een eigen pannetje en vonden dat fantastisch. In de avond hebben we de kleintjes naar bed gebracht en hebben de samen met de oudsten ons yule blok beschreven. Dat leek ons wat veilger dan kerven! En ieder heeft zijn blok op het vuur gegooid. We hebben namelijk oudjaar afgesloten met een vuurtje in de tuin, marshmallows en kindercola. Het nieuwe jaar hebben we ingeluid met onze yuleblok intenties en oliebollen!
⚡ Uitdaging van de week
De kinderen waren moe. Er hingen zoveel spanningen en verwachtingen in de lucht. Verjaardagen. Feestdagen. Op nieuwjaarsdag besloten we daarom ook om alle feestdagen spulletjes op te ruimen en de kerstboom een plekje te geven in onze tuin. Zo konden we alles rustig afsluiten. Een rustig huis zorgt ook voor een rustig hoofd.
💚 Favoriet moment
Op zondag middag kregen we familiebezoek. De kinderen hebben de hele middag rustig gespeeld met hun neefjes. Dat ging zo ontspannen, konden wij fijn bijkletsen!
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
De rust. Daar waar iedereen begint met de schoolrun, workrun etc. doen wij het nog een weekje rustig aan. Ik neem de tijd om ons jaar te evalueren en nieuwe planning te maken voor komend jaar. Ik zet het speelgoed van de kinderen weer zoals het hoort (flisat tafel, trofast kast). Verander hier en daar weer wat aan het interieur zodat we het jaar weer fris kunnen beginnen met nieuwe leerstof.
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
