Week 16 is een week voor ons waar we hebben mogen opladen, zwemlessen volgen, biblotheek bezoekjes hebben gedaan en de verjaardag hebben gevierd van oma.
Erop uit gaan was wat minder omdat het weer echt een stuk kouder is geworden. An sich geen probleem, maar met de jongste spruit altijd nog wel oppassen met ziektes. Wel zijn we wat meer de tuin in gegaan. Als daar zon is, is het heerlijk vertoeven.
🌟 Hoogtepunten van de week
We hebben een nieuwe buggy gekocht. Eentje waar twee kinderen in kunnen zitten. Zowel de jongste als de peuter. Dat loopt net even wat sneller en lekkerder. Ik wandel graag met de kinderen of gaan er graag op uit. Op deze manier ben ik niet auto-afhankelijk (de auto is ook vaak mee met mijn man mede door werk) en raakt de peuter ook niet gefrusteerd omdat hij te moe is (lees moe zijn is alleen maar meltdowns!) en kunnen we er lekker op uit als het weer nu steeds beter wordt.
⚡ Uitdaging van de week
Een bezoekje aan oma was erg gezellig voor de kinderen maar tegelijk raken ze er ook enorm van uitgeput (letterlijk een kater de dag erna). Om deze reden gaan wij vaak ook op tijd heen zodat we voor dat ze over het punt heen zijn weer naar huis kunnen. En wanneer we thuis zijn, ze kunnen bijkomen en reguleren. En de dagelijkse rituelen oppakken zodat ze hun rust weer vinden.
💚 Favoriet moment
De jongste spruit is lekker de tuin in geweest in zijn karretje. Petje op en gaan met die banaan. Lekkere pretbek erbij en genieten van de vitamine d die natuurlijk binnenkomt!
We zijn deze week ook lekker veel aan de slag geweest met thuisonderwijs. Lezen gaat zo ontzettend goed. We pakken ook veel visuele en creatieve projecten op. En de tuin is nu letterlijk helemaal klaar. Nu wachten tot onze moestuin begint te groeien!
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Plannen, ideeen en nog meer. Nu nog wat graden warmer.. en ik ben helemaal happy.
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
Een ontspannen weekje wat begon met Pasen, lekker veel bezig en veel buiten zijn. Het weer is ernaar en daar maken wij met onze (nieuwe) tuin goed gebruik van!
🌟 Hoogtepunten van de week
We hebben heel low key Pasen gevierd. Ontbeten met lekkere broodjes. In de middag heb ik geprobeerd een Pavlov taart te maken. Het smaakte beter dan dat het eruit zag. Op Pasen zelf hebben de kinderen de hele dag in de tuin gespeeld.
Daarnaast kook ik tegenwoordig de hapjes voor onze baby. Hij wil steeds meer vaste voeding en dat bouwen we langzaam op. De peuter hield het lang bij potjes en wilde geen fruit of groente eten. Hij vind eten wegkauwen lastig en dat zorgde vooral voor kokhalzen. Maar sinds deze week ben ik samen met hem gaan snijden en langzamerhand kleine hapjes gaan proberen. Ik heb er veel tijd en aandacht in gestoken. En nu eet hij beetjes appel, banaan en peer. Ik heb het een jaar geleden ook geprobeerd alleen toen was hij er nog niet klaar voor. Nu wel!
⚡ Uitdaging van de week
Een extra uitdaging van deze week was het slapen van de jongste. Hij is zo bewegelijk dat samen slapen bijna geen optie meer is. Overdag sliep hij al in zijn bed (langzamgerhand wennen) en nu sinds deze week ook meer in de avond en nacht. Hoewel het voor zowel zijn rust als de mijne beter is, is het ook wel een stukje rouwen. Alles is nu de laatste keer (vier kindjes vind ik echt de max.) en nu mag ik langzamgerhand ook afscheid nemen van het co-sleepen.
💚 Favoriet moment
Als je regelmatig meeleest, weet je dat we hard bezig zijn met onze tuin. Het was altijd wel een droom om een soort Montessori tuin te hebben. Een tuin die natuurlijk oogt, zorgt voor open einde spel in een voorspelbare omgeving. Duidelijkheid geeft wat de mogelijkheden zijn zonder dat het voor gereggisseerd is. De laatste tijd wilde onze oudste ook niet meer naar buiten. Het was echt schreeuwen en huilen. En heel sneu ook. Hij zag geen begin en geen einde in tuin, dat zorgde voor onvoorspelbaarheid en onrust in zijn lijf en hoofd. Nu gaat hij met plezier weer naar buiten!
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
We hebben een fijn ritme in leren, creativiteit, contact met elkaar en buiten zijn. Het mag zo wel even blijven!
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
Een groot gezin, onvoorspelbaar weer in Nederland en variatie hebben in leeftijden thuis was de juiste motivatie om de tuin eens goed aan te pakken. Ik wilde al heel lang de tuin wat gerichter inrichten en tegelijketijd uitdagend om heerlijk te kunnen spelen en ontspannen.
Een bouwplaats met stenen (deze zitten in de schildpad)
✏️ Intro
Van een betegelde en modderige tuin naar een speelplek met ruimte voor een moestuin en waar wij zelf als ouders ook ontspannen kunnen zitten en observeren. De tuin bood veel ruimte en veel mogelijkheden. Het hebben van veel modder was erg leuk voor de kinderen om mee te spelen maar voor mij erg veel werk om steeds schoon te moeten maken. Zowel de kinderen als in huis. Een rondkruipende baby vraagt toch wel om andere maatregelen.
Op een gegeven moment wilde de oudste ook niet meer naar buiten. De tuin oogde te rommelig en te chaotisch. Dat zorgde voor spanning en onrust in zijn lijf. En uiteindelijk werd buitenspelen een strijd. Deze Pinterest pinnende mama wilde nu graag wel eens wat actie ondernemen om de tuin anders in te richten. Ik zag zoveel leuks voorbij komen en ben toen maar eens gaan uitschrijven/uittekenen wat ik geschikt vond en wat niet. In overleg met mijn wederhelft en ook veel actie van zijn kant, hebben we het samen voor elkaar gekregen! En heel belangrijk, het hoeft niet Pinterest Perfect te zijn!
🌱 Waarom kiezen voor een natuurlijke speeltuin?
Natuurlijke speeltuinen bieden talloze voordelen voor kinderen, waaronder verbeterde motorische vaardigheden (klimmen, balanceren), verhoogde creativiteit en fantasie door gebruik van natuurlijke materialen, en een betere cognitieve en emotionele ontwikkeling. Ze stimuleren intensiever bewegen, inclusief spel en verminderen stress. Bovendien leren kinderen risico’s inschatten en ontwikkelen ze respect voor de natuur. Dus minder prikkels en meer fantasie.
In onze tuin zochten we naar een balans tussen vrij spel en een voorspelbare omgeving. Een plek waar kinderen zelf de regie hebben over hun spel, maar waar het materiaal tegelijkertijd uitnodigt en richting geeft.
Een regenton voor eigen gebruik & modderkeuken
Juist die combinatie zorgt voor duidelijkheid: kinderen weten wat ze kunnen doen, zonder dat het vastligt hoe ze het moeten doen. Door die herkenbaarheid en herhaling krijgen ze de kans om vaardigheden écht eigen te maken. Herhaling zorgt voor meesterschap in het ontwikkelen van vaardigheden.
🪵 Hoe wij onze tuin hebben ingericht
Bij het inrichten van onze tuin hebben we bewust gekozen voor een opzet die zowel vrijheid als duidelijkheid biedt. In plaats van één centrale speelplek zijn er verschillende plekken ontstaan die elk iets anders uitnodigen. Dat zorgt voor overzicht en rust, terwijl er tegelijkertijd genoeg variatie is om steeds opnieuw tot spel te komen.
We werken daarbij zoveel mogelijk met natuurlijke materialen, zoals hout, zand en water. Deze materialen zijn herkenbaar en geven kinderen houvast: ze weten wat ze ermee kunnen doen. Tegelijkertijd ligt het spel niet vast, waardoor er ruimte blijft voor eigen invulling. Een object kan telkens op een andere manier gebruikt worden, wat maakt dat spel zich blijft herhalen en verdiepen.
In de tuin is ook ruimte voor rommel en experimenteren. Niet alles hoeft netjes of af te zijn. Juist door te mogen schuiven, bouwen, veranderen en opnieuw te beginnen, worden kinderen uitgedaagd om te ontdekken en hun eigen ideeën te volgen. Dat vraagt soms om loslaten als ouder, maar levert veel betrokkenheid en spelplezier op.
🌼Onze speelhoeken in de tuin
De tuin heeft meerdere hoeken en meerdere materialen. Alles heeft een doel en tegelijketijd open speelmogelijkheden. We hebben eerst de tuin opgeruimd en alles weggedaan wat echt kapot was om te hergebruiken. Daarna zijn we het zand gaan verhogen en hebben we er houtsnippers neergelegd. Dat was de basis. Langzamgerhand begonnen we andere dingen toe te voegen, zoals:
Een modderkeuken met een trechter. Een kapstokje als extra detail waar we wat pannen op hangen.
Een regenton die zich vult met regenwater (water hergebruiken!) en waar ze zelf toegang tot hebben voor het pakken van water.
Een zwarte opbergbox (officeel is hij voor dekens en kussens) waar we resterend speelgoed in opruimen. Waarom? Dat oogt beter in de tuin want het haalt de rommeligheid weg. En met onvoorspelbaar weer waait het de tuin niet door.
Een exra werktafel met een bak eronder waar ik voor nu dino’s in het gedaan (onze oudste speelt het lieftste met dino’s).
Een watertafel met houders die het water kunnen laten doorlopen of juist stoppen.
Een watermuur met trechters en slangen.
Een zandbak met stenen en grote trucks.
Een looppad wat de konijnen afscheidt van de speelruimte. We hebben konijnen in de tuin omdat we op die manier samen zorgdragen voor dieren en zij merendeels van het overgebleven groente en fruit consumeren.
Een tekenbord met krijt waar ze lekker kunnen tekenen en schrijven (deze zet ik wel elke keer terug in de schuur als we klaar zijn met spelen).
Loopklompen en een net met ballen.
Een moestuin om de cirkel van het groeien bewuster mee te maken.
We hebben alles een bepaalde plek gegeven om onderscheid te maken tussen de verschillende mogelijkheden en om de kinderen om te leren zorg te dragen voor hun spulletjes. Zorgdragen maar ook leren dat spulletjes ook een plek kunnen hebben om opgeborgen te worden.
Een watermuur. De kinderen kunnen zelf kiezen welke bakjes ze eronder zetten of welke ze gebruiken voor het verplaatsen van water.
🧠 Wat we zien bij onze kinderen
Sinds we de tuin op deze manier hebben ingericht, zien we dat onze kinderen langer spelen, meer fantasie gebruiken en meer opgaan in hun eigen spel. Het laat zien dat een natuurlijke speeltuin niet groot of perfect hoeft te zijn. Met kleine aanpassingen kun je al een omgeving creëren die uitnodigt tot ontdekken, spelen en groeien — zolang er ruimte is voor zowel vrijheid als houvast.
Een plek waar de kinderen elke dag weer naar vragen om te kunnen doen en waar ze zichzelf kunnen zijn.
⚠️ Wat wij hebben geleerd!
Wat we hebben geleerd, is dat het niet zozeer gaat om meer begeleiden of sturen, maar juist om een omgeving die het spel als vanzelf draagt. We merkten dat onze kinderen buiten niet altijd tot prettig spel kwamen. Het eindigde vaker in ruzie of onrust, en daardoor zaten wij zelf ook minder ontspannen buiten.
Voor ons zit de verandering dus niet in “loslaten”, maar in hoe de omgeving is ingericht. Door meer duidelijkheid en houvast te bieden in het spel, ontstaat er minder frustratie en meer ruimte om samen of naast elkaar te spelen. Ook onze eigen verwachtingen moesten we bijstellen. Niet alles wordt gebruikt zoals wij het bedacht hadden — en dat is juist de kracht. Kinderen geven er hun eigen betekenis aan.
We merken nu dat we ook makkelijker even weg kunnen lopen, zonder dat het meteen escaleert. Dat geeft rust — voor hen, maar ook voor ons. Op deze manier kunnen we allemaal ontspannen in de tuin zitten.
🌳 Tot slot
Tot slot merken we dat het niet gaat om een perfecte tuin, maar om een plek die klopt voor je gezin. Een omgeving die kinderen helpt om tot spel te komen, en die tegelijkertijd rust geeft — ook voor ons als ouders.
Door kleine aanpassingen in hoe de tuin is ingericht, is er meer ontspanning ontstaan. In het spel van de kinderen, maar ook in hoe wij er zelf bij zitten. Een lerende omgeving die voelt als een ontspannen omgeving. Precies hoe wij ook naar leren kijken!
Ruimte voor wat wil groeien en waar de overgang naar buiten steeds bruisender wordt. De handen beginnen te kriebelen om aan de slag te gaan met nieuwe projecten en om op zoek te gaan naar nieuwe avonturen.
De eerste tekenen van lente, gewoon bij ons thuis.
Intro – waarom Ostara?
De eerste tekenen van de lente laten zich voorzichtig zien. Knoppen aan de bomen zwellen op, het licht voelt zachter en kinderen lijken als vanzelf weer meer naar buiten te trekken. Alsof er iets in beweging komt, zonder dat iemand het echt benoemt.
In deze periode wordt Ostara gevierd — een moment waarop dag en nacht in balans zijn en de natuur opnieuw begint. Maar los van de naam of traditie, is dit vooral een tijd die je kunt voelen. Een tijd van groei, van kleine beginstappen en van ruimte voor wat zich wil ontvouwen.
Juist in het samenzijn met kinderen wordt deze overgang zichtbaar. Waar in de winter nog rust en naar binnen keren centraal stond, ontstaat nu weer nieuwsgierigheid, energie en de behoefte om te ontdekken. Misschien herken je het: meer vragen, meer beweging, meer leven.
Ostara nodigt uit om daar bewust bij stil te staan. Niet door iets groots te moeten, maar door te kijken, te volgen en ruimte te geven. Aan de natuur, maar ook aan de ontwikkeling van een kind — en misschien ook een beetje aan jezelf.
Wat is Ostara?
Ostara is een lentefeest dat samenvalt met de lente-equinox, het moment waarop dag en nacht precies even lang zijn. Het markeert de overgang van de donkere winter naar het lichtere, groeiende seizoen.
In de natuur wordt deze verandering zichtbaar: knoppen lopen uit, dieren worden actiever en het leven keert langzaam terug. Ostara staat symbool voor balans, nieuw begin en groei.
Het is een uitnodiging om stil te staan bij wat zich aandient. Niet alleen buiten, maar ook in jezelf en in de ontwikkeling van een kind.
Ostara wordt verbonden met zachte lentekleuren zoals lichtgroen, geel en pastelkleuren, die het nieuwe leven en de groei weerspiegelen. Symbolen die hierbij horen zijn onder andere het ei, als teken van nieuw begin, en de haas, die vruchtbaarheid en levenskracht vertegenwoordigt. Ook jonge planten en bloemen staan centraal, als zichtbaar teken dat de natuur weer ontwaakt.
Ostara vieren met kinderen
Dit jaar vierden wij Ostara niet groots of volgens een vast ritueel, maar juist in kleine momenten, verspreid over meerdere dagen.
We haalden de lente in huis met paastakken en zachte kleuren. De kinderen hingen eitjes op, we versierden de ruimte en maakten zo zichtbaar dat er iets verandert, binnen en buiten.
Aan tafel ontstonden vanzelf momenten van creëren: eieren verven, met aandacht en in eigen tempo. Buiten begonnen we aan onze moestuin — eerst binnen met kleine zaadjes, later ook buiten in de tuin. Stap voor stap kreeg het vorm, net zoals de lente dat doet.
We deelden een eenvoudig paasontbijt, bakten samen en maakten ruimte voor samenzijn. Geen strak plan, maar volgen wat zich aandient.
Misschien is dat wel wat Ostara voor ons betekent: niet iets dat je organiseert, maar iets dat je herkent in de kleine dingen. In groei, in aandacht en in het samen beleven van wat langzaam tot leven komt.
Wat betekend Ostara in het dagelijkse leven?
Ostara is niet alleen iets wat je viert op een specifiek moment, maar vooral iets wat je terugziet in het dagelijks leven. In kleine veranderingen die bijna ongemerkt plaatsvinden.
Groei begint klein.
De dagen worden langer, het licht komt eerder naar binnen en er ontstaat weer meer ruimte om naar buiten te gaan. Misschien merk je het aan je kind, dat meer energie heeft, nieuwsgieriger is of weer vaker de wereld wil ontdekken.
Ik merkte dat omze oudste zo lang binnen had gezeten dat er tegenzin tegen het buiten zijn was gaan ontstaan. Terwijl hij in zijn jongere levensjaren echt een buitenkind was en gewoonweg niet binnen te krijgen was, ongeacht het weer. Ik denk ook wel dat het een omschakeling is van een andere structuur en omgeving hem even van zijn stuk brengt en hierin ruimte nodig heeft om zich aan te passen en weer eigen te maken. Voor mij was dat nog meer een reden om onze tuin nog meer te laten uitnodigen om buiten te gaan spelen.
Ook in huis kan er iets verschuiven. Waar de winter nog vroeg om rust en naar binnen keren, ontstaat nu vanzelf meer beweging. Ramen gaan open, spullen worden opgeruimd en er komt letterlijk en figuurlijk meer lucht. Ik ga lettterlijk de kasten door om de winterkleding op te ruimen en uit te zoeken. Ik hang de luchtige kleding weer terug. We sorteren wat terug gaat in de winterbak voor volgend jaar (voor het volgende kind) , wat naar de kledingbak gaat of wat verkocht wordt.
Ostara herinnert eraan dat groei niet geforceerd hoeft te worden. Dat ontwikkeling vanzelf ontstaat, wanneer er ruimte is. In het ritme van alledag, in het samenzijn en in de kleine momenten waarop iets nieuws begint.
Misschien zit de betekenis van Ostara juist daarin: in het opmerken van wat al in beweging is, zonder het te willen sturen.
Ostara in opvoeding en thuisonderwijs
Ostara laat zich ook mooi vertalen naar opvoeding en thuisonderwijs. Niet als een thema dat je oplegt, maar als iets wat je volgt.
Leren ontstaat vanzelf, als er ruimte is.
In deze periode verandert er veel, zowel in de natuur als in een kind. Er ontstaat meer energie, meer nieuwsgierigheid en vaak ook meer behoefte aan beweging en ontdekken. Door daarbij aan te sluiten, in plaats van het te sturen, ontstaat er ruimte voor ontwikkeling die van binnenuit komt. Ik richt de tuin opnieuw in om het buitenspelen meer uit te nodigen maar ook om dit samen met de kinderen te doen en uitleggen hierbij dat we ook samen zorgdragen voor de tuin en schoonhouden.
De lente nodigt uit om vaker naar buiten te gaan en de omgeving als leerplek te zien. Rekenen gebeurt in de moestuin, taal ontstaat in gesprekken over wat je ziet en voelt, en verwondering vormt de basis voor leren. Niet alles hoeft bedacht te worden — veel ontstaat vanzelf wanneer je vertraagt en kijkt. Daarnaast door te beginnen met een moestuin leren de kinderen over het groeiproces van groente e fruit en dat je deze weer kan gebruiken tijden het koken. Je voorziet jezelf eten en ondetussen is het zien groeien van eten ook een (langzaam) leer proces.
Ook binnen kan er iets verschuiven. Meer ruimte, minder prikkels, materialen die passen bij het seizoen. Eenvoud en rust helpen een kind om zich te kunnen richten op wat er groeit. De drukkere seizoenen hebben vaak meerdere (visuele) prikkels binnenhuis en met Ostara, Pasen en de Lente merk je toch wel dat de prikkels meer naar buiten gaan en de kinderen afwisselend buiten en binnen willen zijn. Buiten bruisen ze van de energie en binnen trekken ze zich terug met een boekje of knutselproject.
Misschien is dat wel de essentie van Ostara in opvoeding: vertrouwen op het proces van ontwikkeling. Weten dat groei tijd nodig heeft, en dat jouw rol soms vooral ligt in het bieden van ruimte.
Persoonlijke reflectie
Samen de lente beleven.
Als ik terugkijk op deze periode, valt vooral de rust op waarmee alles ontstaat. Niets hoeft geforceerd, niets hoeft af. Het groeit, stap voor stap, precies op het moment dat het daar klaar voor is. Normaal gesproken regel ik van te voren veel meer en zit ik boordevol ideeen, maar deze keer ging het voor mij heel rommelig. Ook een mooie les voor mij om niet overal strak aan vast te houden, want bij het loslaten ontstaan er samen ook hele mooie dingen.
Samen van eten & rituelen genieten.
Misschien is dat ook wat Ostara mij laat zien. Dat ontwikkeling niet maakbaar is, maar wel zichtbaar wordt als je vertraagt en aandacht hebt voor wat er al is. In de natuur, in een kind en ook in jezelf.
Het vraagt niet om iets groots, maar om kijken, volgen en ruimte geven. En misschien is dat wel genoeg.
Zo zitten we alweer in week veertien. Een week van nieuwe dingen, een week vol drukte waarin manlief een andere baan geeft, wat betekend een geheel schema omver gooien tot aan veelal zelf de kinderen grotendeels van de dag alleen doen. Van tuinieren tot aan een gekleurd feestje!
Lees je mee?
🌟 Hoogtepunten van de week
We hadden in het weekend een genderfeestje! Ontzettend leuk om eens te mogen meemaken van iemand anders en helemaal van lieve mensen die ons dienbaar zijn & altijd voor ons klaarstaan. Feestje zelf was ontzettend leuk ingevuld met opdrachten tot aan invullen wat jij denkt dat de baby zal zijn tot aan feestelijke cupcakes die het geheim op een leuke manier prijsgaven.
⚡ Uitdaging van de week
De uitdaging van de week was echter wel de nieuwe baan van manlief. Onregelmatige diensten betekend echt wel voor mij dat ik veelal de kinderen alleen heb. An sich geen probleem, maar qua bedtijd een enorm geregel omdat ik dat medicatiegebonden ben met de jongste. Al met al is het wel gelukt. Bracht ook wel weer een soort van rust voor zowel mij als voor de kinderen. Voor mij in de trant dat ik het toch wel alleen kan en voor de kinderen betekend dat er ook veel duidelijkheid is voor wat wanneer is.
Zwemles voor de oudste proberen we te doen op een andere manier. De zwemles an sich ging heel goed. Maar erna, was een uitdaging op zichzelf. Hele avond lappen. Andere kinderen overstuur omdat er eentje overstuur was. De realiteit van een neurodivers gezin.. en het willen hebben van een village maar ook weten dat dat realistisch gezien niet altijd haalbaar is.. hoe fijn dat soms ook is voor ons als ouders.
💚 Favoriet moment
Tuinieren! We hebben de tuin ff KEIHARD aangepakt gewoon. Ik had ideeen en mijn man ook. Samen resulteerde dat in een mooie Montessori tuin gecombineerd met groen en moestuinieren. Grootste voordeel; geen vieze modder meer mee naar binnen! Maar, hoogtepuntje is toch wel de oudste die weer met plezier naar buiten gaat. We hebben hier en daar nog wel wat dingen die we willen doen, maar het grootste gedeelte is klaar!
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Energie! Iets wat ik keihard nodig heb om mijn sporten weer op te pakken. Weer serieus verder met mijn PT-plan (personal training) !
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
Een drukke week vol met veranderingen, thuis activiteiten en andere activiteiten buitenshuis. Langzaamaan komt mijn energie weer terug en moet ik ineens van alles regelen deze week.
🌟 Hoogtepunten van de week
Er vond een baanverandering plaats bij mijn man. An sich geen probleem, behalve dat de werktijden heel anders zijn en dat vraagt wat aanpassingsvermogen. Meer alleen in de avonden in de ene week bijvoorbeeld en hulp vragen bij zwemles omdat ik echt niet met alle kinderen mee ga na de zwemles van de oudste omdat je als ouder meezwemt bij deze (speciale) zwemlessen.
We zijn veel bezig geweest in de tuin deze week, onder het nom van Ostara, lente en de moestuinplannen. Ik heb ook wat meer plannen om onze tuin meer forestschool aan te doen voor als de kinderen wel buiten willen zijn, maar we niet op pad kunnen. Ik brand van de ideeen, nu alleen de uitvoering nog.
⚡ Uitdaging van de week
Het is heel wat geregel om alles planmatig voor elkaar te krijgen, maar tot zover is alles gelukt. Met mijn halve energie die naar de ingreep nu eindelijk weer een beetje terugkomt. En dan heb ik het over ver vooruitplannen betreft avondeten, zwemlessen, thuisonderwijs en het naar bed brengen van vier kinderen. Dat is niet zozeer een probleem maar uitdagend omdat de baby nog flesvoeding + medicatie krijgt. Een peuter die ik graag alle aandacht wil geven en twee grote jongens die graag nog even een boekje willen voor ze gaan slapen.
💚 Favoriet moment
Zaterdag besloot ik met de allerkleinsten niet mee te gaan na de gym. De oudsten en papa zijn wel gegaan. Altijd, als we daar wegkomen, heerst er weer ziekte. Toeval? Haha. Ik weet het niet. Maar de baby snottert al zo erg en dan wil ik erger liever voorkomen.
Uiteindelijk dacht ik wel dat het leuk zou zijn om met de trein een stadje verderop te gaan en daar wat dingen te gaan inkopen (kleding o.i.d.) en wat te gaan drinken bij de Hema. Onze peuter heeft namelijk een trein fase en houdt er maar niet over op. Het was heerlijk even zo erop uit te gaan en de dag van mijn peuter kon niet meer stuk!
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Frisse moed. Frisse energie. Langzamerhand mijn sport weer oppakken en wennen aan het nieuwe ritme.
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
Deze week begint de Lente! Het weer wordt zachter en alles veranderd langzamerhand in een groene mysterieuze wereld.
Week 12 was een week vol feestelijkheden, avonturen naar Almere en langzamerhand de Lente weer in huis brengen.
🌟 Hoogtepunten van de week
Als wij een verjaardag vieren in ons gezin, combineren wij dat meestal met een dagje uit. We wilden heel graag een Dino dagje doen, want onze oudste is helemaal weg van dino´s. Alleen doordeweeks was er nog niks open. Uiteindelijk hebben we gekozen voor Almere Jungle, een schattige kleine dierentuin want een beetjes dezelfde vibes geeft als Doezoo Leens, alleen wat chaotischer. Een heel gevarieerd aanbod aan verschillende dieren en activiteiten, ontzettend mooi.
In het weekend hebben we de verjaardag gevierd van mijn oudste zoon, negen jaar alweer en ook alweer negen jaar geleden dat hij mij mama maakte. Wat een reis en wat gaat het nu goed. We hebben de verjaardag gevierd in klein en gevarieerd gezelschap en de sfeer was gemoedelijk. Man, wat is hij verwend. Hij heeft maar één wens; dino’s. En iedereen had hier iets creatiefs op verzonnen.
⚡ Uitdaging van de week
We gingen voor het eerst een lange autoreis maken met de allerkleinste. Hoe leuk dit uitje ook was, we gaan dit de komende tijd niet weer doen. Hij was heel onrustig. Ik heb hem veel gedragen en hij heeft twee nachten achteraf alleen maar gehuild. Het is belangrijk dat we hem stabiel houden en niet teveel stress geven om zijn weerstand stabiel te houden. Wanneer zijn weerstand zakt, wordt hij ziek en vaak zijn we dan afhankelijk van de dokters en ziekenhuizen. Verkoudheid is ok, maar hij moet eerst niet zieker worden.
💚 Favoriet moment
Langzamerhand wordt ikzelf weer de oude. De hechtingen vallen één voor één uit mijn mond. De pijn is nog intens en langzamerhand kan ik beetje bij beetje meer eten. Op na de derde week van herstel!
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Hernieuwde energie. Bezig gaan met onze lopende projecten en nog meer!
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
Week 11, een week die voor mijn gevoel echt voorbijgeslapen is. Waarom? Ik vertelde vorige week dat ik spannend nieuws kreeg wat deze week tot uiting kwam en daar was ik aardig van de kaart van.
🌟 Hoogtepunten van de week
Het hoogtepunt van deze week is hulp krijgen uit onverwachte hoeken. Daar was ik zo dankbaar voor. Ik vond het ontzettend spannend om de kinderen een dag ergens te brengen zonder mij of mijn partner omdat dat altijd terugslag geeft. Terwijl ik dit schrijf, zijn de kinderen nog steeds vollop aan het bijkomen ervan en niet alleen omdat ze ergens een dagje gezellig hebben gespeeld met hun tante (s), oma en lieve neefjes, maar ook omdat mama werd opgenomen in het ziekenhuis. In de zomer is dit ook gebeurt met de kleinste spruit en hier zijn ze lang van slag van geweest.
⚡ Uitdaging van de week
Vorige week werd ik gebeld of ik deze maandag beschikbaar was voor opname. Ik sta al een tijdje op de lijst voor een mondoperatie. Ik heb het doorgezet omdat ik al drie jaar lang last heb van mijn gebit. De kiezen brokkelen letterlijk af en elke zwangerschap is er wel eentje kapot gegaan. Door omstandigheden zoals verhuizen van de ene woonplaats naar de andere, geen auto om na de vorige tandarts in de vorige woonplaats te gaan, 24/7 aanwezig moeten zijn i.v.m. zwaar intensieve gezinszorg (ass, lvb etc.), wachtrij nieuwe tandarts, covid en hele grote angst voor de tandarts zorgden ervoor dat ik niet naar de tandarts ging. Drie jaar niet. Bij de derde zwangerschap/bevalling heb ik wel mijn oude tandarts gevraagd om een doorverwzijzing naar het ziekenhuis omdat ik het trekken van kiezen onder narcose wilde. Dat hebben zij verzaakt.
Al met al, nu is het wel gelukt en zijn er zes kiezen getrokken. De hele week ben ik onder medicatie om de pijn te onderdrukken en slaap ik zoveel mogelijk bij. Ik ben er nog niet, maar ik kom er wel.
💚 Favoriet moment
Mijn lieve partner die nu iets meer thuis is en de volledige zorg neemt op de oudste drie. Lieve zorgzame kiddo’s die allemaal tekeningen maken voor mij en hele tijd vragen of het wel goed gaat.
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Moed. Geen pijn en hopelijke van mijn vloeibare dieet af zijn, haha.
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
Vollop herstellend van een drukke week aan ziektes, pakken we langzaam alles weer een beetje op. Van moestuinieren tot aan grot tekeningen maken. Een gezellige week, maar ook een week vol voorbereiding omdat ik spannend nieuws kreeg.
🌟 Hoogtepunten van de week
We zijn deze week begonnen met de moestuin. Op maandag hebben we alle benodigheden gehaald en op dinsdag zijn we lekker aan de slag gegaan met de mini kweekbakken. Terwijl ik dit schrijf, komen zelfs al de eerste stekjes op.
Daarnaast heb ik zelf een projectje opgezet om elke week iets met kunst & geschiedenis te doen. En deze week hebben we grottekeningen gemaakt. We hebben met koffie geverfd, handafdrukken gemaakt en om de sfeer helemaal af te maken, hebben we de ruimte donker gemaakt en verlicht met kaarsen.
⚡ Uitdaging van de week
Ik kreeg deze week een telefoontje. Of ik volgende week ook een afspraak kon maken voor een operatie die voor mij al een tijdje op de lijst staat. Ze haddeb uitval. Na veel wikken en wegen, heel veel geregel hebben we het doorgezet. En voor mij betekekend dat ik dan een week echt van de kaart ben. Ik moet namelijk een mondoperatie, iets waar ik ongelovelijk bang voor ben omdat er veel uit moet en ik een hele lage pijngrens heb in mijn mond.
💚 Favoriet moment
Samen met mijn man ben ik steeds meer bezig het het concept Forest School. We willen heel graag meer de natuur in en hier (leerzame) activiteiten aan verbinden. We zijn deze week daarom ook weer lekker in het bos geweest.
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Hopelijk valt alles mee volgende week. Alles is voorbereid qua eten, planning en dergelijke. Nu hopen dat het voor mij mee valt.
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
Officieel was het voorjaarsvakantie. Meestal betekend dat voor ons dat we erop uitgaan omdat er van alles wel te doen is of georganiseerd word. Alleen deze keer niet.
🌟 Hoogtepunten van de week
Vorige week sloten wij mooi af met een brandweerdag bij het museum. Alleen, een hele poos in de kou staan heeft volgens mij ook wel weer zo zijn sporen achtergelaten. Hoogtepunt van de week was dat we lekker knus met elkaar veel binnenhuis of in de tuin samen hebben gedaan.
⚡ Uitdaging van de week
De uitdaging van deze week was de lappenmand. Oftewel elk kind werd om en om harstikke ziek met verkoudheid, hoofdpijn en een verschrikkelijke hoest. Ik merk dat wanneer de baby ziek wordt ik daar extra van op alert ga staan. Vragen en piekeren in de vorm van: wel/geen dokter bellen, stomme dokter van ons heeft weer vakantie (altijd raak in de schoolvakanties!), moeten we dan wel of niet naar het ziekenhuis, onbewust wasjes extra draaien en kledingbundels klaarleggen mochten we wel ziekenhuis moeten etc. Uiteindelijk was het maar een verkoudheid. Momenteel is het nu zondag/einde van de week en zijn we er nog niet helemaal, maar koorts is eindelijk gezakt en het vochtgehalte gaat weer omhoog!
💚 Favoriet moment
Het samenspelen. Baby ligt meer op een kleed. Broers er zorgzaam omheen. We denken met elkaar om het speelgoed (wat kan wel en wat kan niet), net zoals het wel of niet drukker spelen. Mijn baby wordt veel te snel groot! Hij is gewoon al bezig met het kruipen en de vaste happen gaan ook steeds beter!
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Het lente weer?! En er hopelijk meer van kunnen genieten dan af en toe een kop koffie met mijn bakkes in de zon ;). En ik ben mijn gaan verdiepen in nieuwe projecten die we hopelijk binnenkort kunnen gaan starten!
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
