Een ziekenhuis abonnement & nieuwe avonturen
Een drukke week vol spannende momenten en nieuwe avonturen. De hele zomer stond in het teken van de geboorte van de jongste beeb en tegelijketijd ook voor ziekenhuisopnames, spanning en complete grond onder je voeten vandaan gevoel. We wilden heel graag nog iets leuks doen met de mannen voordat het mooie weer voorbij is. Normaliter gaan we als gezin in de zomer ook wel meer op pad (strand, dierentuinen, parken etc.) En dat was deze zomer echt minimaal.
🌟 Hoogtepunten van de week
Er was een ziekenhuis afspraak gepland deze week. Eerlijk, ons gezin lijkt wel een abonnement te hebben op het ziekenhuis, zo vaak we mogen komen of zijn geweest. Maar goed, alles verliep goed (het bezoek zelf was echt niet leuk gewoon..) maar we hoeven voor nu pas weer in het nieuwe jaar te komen (*opgelucht*). Nu moet de koorts gewoon uitblijven (*vingers gekruist*).
Het ziekenhuis combineren wij vaak met iets wat in de buurt is. En deze keer kozen wij voor het Forum Groningen, want we gingen bij Dikkie Dik op bezoek in het stripmusuem. Dikkie Dik is hier een grote held (een gedeelde plek met Nijntje, natuurlijk). Toen ik mij bij de mannen voegde met de jongste spruit zijn we gaan koffie drinken (of in de mannen hun geval “Chocolademelk”) in het Kattencafé in Groningen. Fantastische plek gewoon..
Als kind heb ik goede herinneringen aan Slagharen. Iets wat ik onzettend graag wil delen met mijn kinderen. Maar door omstandigheden hebben we dit nooit uitgevoerd (we hebben heel lang heel weinig gekund door autisme en meerdere diagnoses in ons gezin). Langzamerhand kunnen we stukje bij beetje steeds meer (al vraagt dit echt wel de nodige voorbereiding zoals het maken van een picto kaart -die stap voor stap verteld wat we gaan doen in plaatjes- , een aftelkalender, filmpjes en foto’s over Slagharen etc.
Al met al kon ik heel goedkoop kaarten krijgen. En hebben we de stap genomen. Mijn man en ik wilden het graag proberen en zagen vooral tegen het verdelen van de aandacht op, op zo’n drukke plek.. en gingen nadenken hoe we dit konden vormgeven. We hebben hulp gevraagd (ook een stap voor ons vooruit!) en daarop onze plannen afgestemd. Ik ben dankbaar voor deze bonusfamilie, want niet alleen helpen ze enorm met de kinderen.. ook zien ze dingen liggen die ze gewoon oppakken – afleiden van de kinderen, helpen in de keuken als we samen gegeten hebben (want wij hebben het druk zat nog met naar bed brengen krijg ik dan) en dat werkt zooo ontzettend ontlastend! En samen met elkaar, hebben we gewoon echt een leuke dag gehad! Maar één meltdown.. we aten op tijd, we stopten op tijd en we zorgen voor genoeg bijkom momenten en iedereen had aandacht voor één kind en dat werd afgewisseld. Onze kleine village!
⚡ Uitdaging van de week
De uitdaging van deze week was persoonlijk meer voor mij het ziekenhuisbezoek. Eerder krijg mijn kleine er maar weinig van mee. Sliep er ook vooral doorheen en was het vooral met bloedprikken een huilmoment omdat hij vooral ook moeilijk te prikken is. Maar nu moest er een echo gemaakt worden van zijn nieren (geboren met een mononier) en zijn heupen..(heeft een tijdje in stuit gelegen en dan is dit procedure) dat betekend gewoon op je rug liggen, op je buik liggen en beide zijkanten terwijl er best hard gedruukt wordt (echt ontroostbaar). Daarna mochten we door naar bloedprikken en urine opvangen. Al met al ontzettend pittig.. maar wel in de middag gebeld worden met het nieuws dat we er nog niet zijn, een operatie nog niet wordt uitgesloten en we weer afspraken hebben in het nieuwe jaar.. (poeh,ff ademhalen!). Dat doet wat met je.. en dat merk ik in alles (mijn lichaam, mijn hoofd maar ook de baby-ontwikkeling, genieten en tegelijk in de overlevingsstand zitten).
💚 Favoriet moment
De oudsten twee die met elkaar in een autotje zitten en elkaar daarin meenemen. De peuter die keer op keer hetzelfde rondje wil in hetzelfde autotje. Het dragen van de jongste in de draagzak en dan de kleine handjes tegen je aanvoelen wanneer hij diep in slaap is. Genieten van kattengezelschap en merken dat je kinderen dit als uitje fantastisch vinden en niet uitgepraat raken over de kat die de kinderwagen niet met rust liet. Een blik uitwisselen met mijn man en van elkaar weten hoe trots we zijn op ons groeiproces en dankbaar voor onze kleine village.
✨ Wat ik meeneem naar volgende week
Hoop. Geluk. En trots. De wereld ligt aan onze voeten zolang we alles structureel aanpakke!
Afsluiter
Bedankt dat je meekeek in onze week! Hoe zag jouw week eruit?
Wat doe jij graag als uitstapje?
